ฮันเซลกับเกรเทล another storie

posted on 09 Apr 2009 03:21 by ahohey in Etc

มาอีกแล้วกับเรื่องสั้น?

 

คราวนี้ออกแนวเทพนิยาย แต่เป็น Dark side fairytale จ๊ะ

 

ช่วงนี้เจ้าของบล็อกกำลังติดเกม the sims2 แต่ซิมส์ 3 จะออกใหม่แล้วนี่นะ ได้เสียตังค์อีกแล้ว

 

จะว่าไป ชาวซิมส์ในเกม เดี๋ยวนี้เค้าปั๊ตตะนา มีหน้าตาเป็นพระเอกทไวไลท์ด้วยละเท๊ออออออออออ โฮกกกกกกก (คิดอะไรรู้กัน)

 

 

 

 

 

“พี่คะ หนูหิวจังเลย ฮือๆๆ”

“อดทนไว้เกรเทล อย่าร้องไห้ อีกเดี๋ยวเราก็จะได้ออกไปจากป่าแห่งนี้แล้ว” ผู้เป็นพี่ชายปาดน้ำตาบนหน้าของผู้เป็นน้องและลูบหัวเพื่อเป็นการปลอบใจ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็หิวจนไส้แทบจะขาด


เนื้อตัวของเด็กทั้งสองมอมแมม เสื้อผ้าก็ขาดรุ่งริ่ง ยิ่งรองเท้าไม่ต้องพูดถึง เพราะพวกเค้าไม่ได้ใส่ ต้องพูดว่าไม่มีให้จะใส่เสียมากกว่า เท้าเปล่าเปลือยของเด็กทั้งสองจึงเต็มไปด้วยบาดแผลและคราบโคลน



ช่างน่าสงสารฮันเซลกับเกรเทล...เด็กทั้งสองเดินหลงทางอยู่ในป่าที่เป็นที่กล่าวขวัญกันว่า ขนาดนายพรานที่เชี่ยวชาญป่ามาก ๆ หากไม่ทำสัญลักษณ์ไว้ดี ๆ เมื่อเข้าไปแล้ว จะไม่มีสิทธิ์ออกมาอีกชั่วชีวิต แล้วนับประสาอะไรกับพวกเด็ก ๆ ล่ะ...



กรอบ แกรบ กรอบ แกรบ...
เสียงย่ำใบไม้แห้งยังคงต่อเนื่องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ



“พี่คะ หนูได้กลิ่นหวาน ๆ หอมจังเลย คงเป็นพวกขนมปังแน่ ๆ” เกรเทลทำจมูกฟุดฟิดและพยายามหาต้นตอของกลิ่นว่ามาจากทางไหน

“ไหน...พี่ไม่ได้เห็นกลิ่นอะไรเลย” ฮันเซลแย้งขึ้นหลังจากที่ลองหาเจ้ากลิ่นนั้น

“พี่ว่า เราคงหิวเกินไปละมั้งเกรเทล นี่ก็ค่ำแล้ว งั้นคืนนี้ เรานอนกันตรงนี้ก็แล้วกัน หลับซะจะได้ไม่หิว” ฮันเซลนั่งลงตรงโคนต้นไม้ใหญ่ที่กลาดเกลื่อนไปด้วยเศษใบไม้แห้ง
นอนตรงนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เขาคิด พลางเอนกายลงพัก

“อ๊ะ หนูว่ากลิ่นมาจากทางนี้แน่ ๆ” เกรเทลยังคงไม่ละความพยายามในการตามหา

“เฮ้ เกรเทล พอได้แล้ว มานอนซะ” ฮันเซลพยายามข่มตาลง แต่ท้องเจ้ากรรมมันยังร้องขออาหารไม่เลิก

“เกรเทล”