ฮันเซลกับเกรเทล another storie

posted on 09 Apr 2009 03:21 by ahohey in Etc

มาอีกแล้วกับเรื่องสั้น?

 

คราวนี้ออกแนวเทพนิยาย แต่เป็น Dark side fairytale จ๊ะ

 

ช่วงนี้เจ้าของบล็อกกำลังติดเกม the sims2 แต่ซิมส์ 3 จะออกใหม่แล้วนี่นะ ได้เสียตังค์อีกแล้ว

 

จะว่าไป ชาวซิมส์ในเกม เดี๋ยวนี้เค้าปั๊ตตะนา มีหน้าตาเป็นพระเอกทไวไลท์ด้วยละเท๊ออออออออออ โฮกกกกกกก (คิดอะไรรู้กัน)

 

 

 

 

 

“พี่คะ หนูหิวจังเลย ฮือๆๆ”

“อดทนไว้เกรเทล อย่าร้องไห้ อีกเดี๋ยวเราก็จะได้ออกไปจากป่าแห่งนี้แล้ว” ผู้เป็นพี่ชายปาดน้ำตาบนหน้าของผู้เป็นน้องและลูบหัวเพื่อเป็นการปลอบใจ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็หิวจนไส้แทบจะขาด


เนื้อตัวของเด็กทั้งสองมอมแมม เสื้อผ้าก็ขาดรุ่งริ่ง ยิ่งรองเท้าไม่ต้องพูดถึง เพราะพวกเค้าไม่ได้ใส่ ต้องพูดว่าไม่มีให้จะใส่เสียมากกว่า เท้าเปล่าเปลือยของเด็กทั้งสองจึงเต็มไปด้วยบาดแผลและคราบโคลน



ช่างน่าสงสารฮันเซลกับเกรเทล...เด็กทั้งสองเดินหลงทางอยู่ในป่าที่เป็นที่กล่าวขวัญกันว่า ขนาดนายพรานที่เชี่ยวชาญป่ามาก ๆ หากไม่ทำสัญลักษณ์ไว้ดี ๆ เมื่อเข้าไปแล้ว จะไม่มีสิทธิ์ออกมาอีกชั่วชีวิต แล้วนับประสาอะไรกับพวกเด็ก ๆ ล่ะ...



กรอบ แกรบ กรอบ แกรบ...
เสียงย่ำใบไม้แห้งยังคงต่อเนื่องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ



“พี่คะ หนูได้กลิ่นหวาน ๆ หอมจังเลย คงเป็นพวกขนมปังแน่ ๆ” เกรเทลทำจมูกฟุดฟิดและพยายามหาต้นตอของกลิ่นว่ามาจากทางไหน

“ไหน...พี่ไม่ได้เห็นกลิ่นอะไรเลย” ฮันเซลแย้งขึ้นหลังจากที่ลองหาเจ้ากลิ่นนั้น

“พี่ว่า เราคงหิวเกินไปละมั้งเกรเทล นี่ก็ค่ำแล้ว งั้นคืนนี้ เรานอนกันตรงนี้ก็แล้วกัน หลับซะจะได้ไม่หิว” ฮันเซลนั่งลงตรงโคนต้นไม้ใหญ่ที่กลาดเกลื่อนไปด้วยเศษใบไม้แห้ง
นอนตรงนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เขาคิด พลางเอนกายลงพัก

“อ๊ะ หนูว่ากลิ่นมาจากทางนี้แน่ ๆ” เกรเทลยังคงไม่ละความพยายามในการตามหา

“เฮ้ เกรเทล พอได้แล้ว มานอนซะ” ฮันเซลพยายามข่มตาลง แต่ท้องเจ้ากรรมมันยังร้องขออาหารไม่เลิก

“เกรเทล”

“...”

“เกรเทล!” ฮันเซลผลุดลุกขึ้น แล้ววิ่งออกไปอย่างรีบร้อน



“เกรเทล นี่อย่าเดินไปคนเดียวสิ มันอันตรายนะรู้มั้ย“ ฮันเซลหายใจหอบเหนื่อย
“พี่ตกใจแทบแย่ว่าเราหายไปไหน ดีนะที่ยังไปได้ไม่ไกล”

เกรเทลยืนนิ่งไม่ไหวติง

“นี่ ได้ยินที่พี่พูดมั้ย ฮะ”

“พี่คะ ดูนั่น” เกรเทลชี้มือไปข้างหน้า สายตานั้นจับจ้องอยู่กับสิ่งสิ่งหนึ่งไม่วางตา

สิ่งนั้นคือบ้านหลังไม่ใหญ่นัก ที่ผนังจะประดับประดาไปด้วยขนมปัง แครกเกอร์ นอกจากนั้นยังมีเค้ก แล้วก็ขนมอื่น ๆ ไม่เว้นแม้แต่ตรงหน้าต่าง มันดูสวยงามแถมยังน่ากินมาก ๆ ด้วย

“บ้านขนมปัง!” สองพี่น้องพูดขึ้นพร้อมกัน

“เกรเทล”

“ค่ะ พี่ฮันเซล” </